Als je niet meer weet welke kant je op moet

Als alles vast zit, als je gedachten in cirkels draaien, als je niet meer weet welke kant je op moet, ga lopen en beweeg letterlijk de onbekende ruimte in. Rust in het niet-weten. En wees vervolgens nieuwsgierig naar waar je voeten je brengen. Verwonder je over wat je ziet, wat je voelt, en ontdek dat niets, maar dan ook niets in deze wereld blijvend van aard is. Verdriet komt, maar zal op een dag weer gaan. Net als boosheid, frustratie en verwarring. Ontdek ook dat er altijd meer is, dan dat wat jou zo in je greep houdt.

Vertrouw erop dat elk moment een nieuw moment is

Er is nooit alléén verwarring, of alleen maar verdriet. Op ieder moment is er ook vreugde beschikbaar, en rust en ruimte. Je aandacht verplaatsen, je lijf verplaatsen, zal automatisch nieuwe ervaringen brengen. Vertrouw hierop. Vertrouw erop dat het leven elke dag weer fris door je heen stroomt. Dat elk moment een nieuw moment is. Wil je weer in contact komen met die frisheid van het leven, verwelkom dan alles wat er op dit moment is en vergeet het verhaal dat je ervan wil maken. Vergeet dat je het anders wil laten zijn dan het nu is. Ik ben boos. PUNT. Ik ben in verwarring. PUNT. Het is niet meer dan dat, en ook niet minder. En verder hoef je helemaal niets. Dat wat zou moeten gebeuren, gebeurt toch wel. Dat wat in beweging wil komen, is allang in beweging gezet. Zo werkt de natuur nu eenmaal. Als je jezelf toestaat hier een tijdje mee te oefenen, zul je merken dat het kleven een stuk lichter wordt.

Share this article with your friends!
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

Een gedachte over “Als je niet meer weet welke kant je op moet

  1. Marij

    Heee…wat heerlijk om dit even te lezen nu mijn ‘werkstuk’ net wat rustiger is geworden, krijg ik even een mooi inzicht in de kijk die ikzelf op dit ‘werkstuk’ had!
    En ja het is zo, net wat je schrijft Nanette. Grappige hierin is…, dat je het pas ziet/voelt als het alweer wat rustiger geworden is… En nu ik jouw worden lees zeg dat stemmetje in mij… “Já.. zo is het ook nu weer gegaan!” Vind het wel lastiger als er vast geroeste patronen en aangeleerd gedrag opspeelt, en wat mij niet meer dient maar juist tegenhoudt, dan kost het wat meer tijd en zelfovertuiging…. misschien moet ik zeggen zelfrespect en/of zelfvertrouwen. (?)
    Dank je weer voor je mooie woorden!

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *