Ben jij ontvankelijk voor de liefde?

We verlangen allemaal naar liefde en erkenning. Naar gezien en gekend worden in wie we zijn. Maar zijn we er eigenlijk wel ontvankelijk voor? Kun je de liefde toelaten zonder kritische blik, zonder verwachtingen, zonder voorwaarden? Volwaardig ontvangen en werkelijk open staan voor de liefde, is nog niet zo eenvoudig als het lijkt.

In mijn zoektocht naar de liefde ben ik lang kritisch en veeleisend geweest. De ander moest aan heel wat voorwaarden voldoen, wilde ik me aan de liefde overgeven. En ook de relatie moest een specifieke vorm hebben. En garantie voor de toekomst. Althans dat was het uiterlijke verhaal. Van binnen speelde zich een heel ander proces af. Onbewust was ik bang de liefde toe te laten. Bang voor het risico op een dag weer afgewezen te worden en alleen achter te blijven. Dus hield ik de hele boel fanatiek onder controle. Met alle frustraties van dien. (Zie ook Het nut van een ingewikkelde relatie)

Als jij liefde geeft en de ander ontvangt, ben je nog enigszins de baas. Het geeft je kracht en een fijn gevoel als jij je liefde naar een ander kan laten stromen. Maar als je liefde in alle openheid wil ontvangen, heb je geen controle meer. De liefde werkelijk binnen laten vraagt moed om kwetsbaar te zijn. Om al je beschermingslagen vrij te geven en alle aannames over jezelf (ik ben niet goed genoeg, niet de moeite waard, niet mooi genoeg) los te laten. Het vraagt bereidheid om werkelijk open te staan voor wat er binnen wil komen.

Het leven overstelpt ons met uitingen van liefde

Hebben we niet vaak de neiging om complimentjes af te wimpelen? Wat ongemakkelijk te worden als iemand heel aardig tegen ons is? Soms reageren we zelfs cynisch of sarcastisch of hebben kritiek op liefdesuitingen. En dat geldt niet alleen voor de romantische liefde. Het leven overstelpt ons met uitingen van liefde. Een glimlach, een aardig gebaar, kunst, muziek en ook de schoonheid van de natuur is uiteindelijk een uiting van liefde. Hoe vaak zijn we bewust dankbaar voor de geschenken die ons zomaar toevallen?

Ontvankelijkheid vraagt om leeg te zijn. Leeg van binnen. Niet vol van jezelf. Van je eigen slimheid, je ideeën over hoe dingen wel of niet moeten zijn, je kritische blik, je gemaskerde oordelen. Hij was wel heel aardig, maar…. We hadden het heel gezellig hoor, maar… Weg met de maren. Wees zo open en vrij als een kind en het leven zal zoveel meer sprankelen.

Als je werkelijk kan ontvangen,
is er altijd meer dan genoeg

Leeg zijn gaat ook over aanwezig zijn in het nu. Volledig in contact met wat er in het moment verschijnt. Daarin organisch meebewegen. Niet bezig met grijpen en houvast zoeken. Dat iets moet blijven of groter worden of eigenlijk mooier moet zijn dan het is. Niet wegrennen of wegduwen. Het leven geeft ons zo ongelooflijk veel. Ieder moment weer. Als je werkelijk kan ontvangen, is er altijd meer dan genoeg.

In mijn zoektocht naar de liefde heb ik inmiddels het gevoel van schaarste kunnen vervangen door een gevoel van rijkdom. Als ik alle plaatjes in mijn hoofd loslaat, dat de liefde er zus of zo moet uitzien. Als ik mij openstel voor alles wat er op mijn pad verschijnt, ongeacht de vorm, voel ik mij ongelooflijk rijk en vervuld. Ik ervaar liefde van mijn kinderen, van vriendinnen, familie, cliënten, oude geliefden, nieuwe geliefden, spontane ontmoetingen, een glimlach op straat. Ik ervaar liefde in een verrassend gesprek, in een voorstelling, in gebeurtenissen.

Het leven is gevuld met liefde. Waar het uiteindelijk over gaat is dat ik het leven zelf in vertrouwen en overgave kan ontvangen, precies zoals het op dit moment is. Dan ervaar ik liefde in overvloed en heb ik zelf uiteindelijk zo veel meer te geven.

Wil je de blogs van Nanette graag volgen? Klik hier.

Share this article with your friends!
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

2 gedachten over “Ben jij ontvankelijk voor de liefde?

  1. dien

    t is schitterend wat je schrijft en ook zo herkenbaar voor mij,
    mijn ex loopt ook altijd met plaatjes van hóe het moet zijn, maar het leven is geen plaatje,
    doordat gevoel van haar is er heel veel kapot gemaakt, van iets dat gewoon mooi lief zacht en aardig moet zijn,
    er is geen bal van terecht gekomen, en zal waarschijnlijk ook nooit gebeuren.

    dank je wel voor dit mooie verhelderende stuk,
    lieve groet

    Reageren
    1. Nanette Bericht auteur

      Beste Dien,
      Hartelijk dank voor je reactie. Fijn dat het stuk je verheldering geeft. Toch lijkt er achter jouw woorden ook een plaatje te schuilen. Als iets van jou lief, zacht en aardig moet zijn, is dat een ander plaatje dan de realiteit van het moment laat zien. Hoe zou het zijn om ook jouw ideale plaatje over hoe zij moet reageren, los te laten? Wat ontstaat er dan? Waarmee ik niet bedoel dat je jouw verlangen naar mooi, lief en zacht moet loslaten, integendeel. Dat verlangen mag je voor jezelf eren. Maar ook de werkelijkheid van dit moment helemaal waar laten zijn. Zonder oordeel. Het kan allebei naast elkaar bestaan. Geen strijd laten ontstaan tussen de realiteit en het verlangen. Als alles de ruimte kan hebben, kan het zijn natuurlijke weg vinden. Dat lukt niet zolang er weerstand op zit.
      Warme groet,
      Nanette

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *