Bestaat de ware liefde?

Hoewel spirituele kringen het als een illusie beschouwen, gelooft iets in mij nog altijd in het romantische beeld van de ware liefde. Dat je bij de eerste ontmoeting week wordt in je benen, dat alle geluiden om je heen verstommen en alle cellen in je lijf op dat moment weten:  ja, dit is de ware. Het bestaat, ik heb vrienden bij wie dit zo is gegaan. Ze verlichten elkaars leven en zijn nog altijd samen. Het beeld fascineert en roept een diep verlangen in mij op: dat wil ik ook! Hoe zit dat toch met de ware liefde?

In spirituele boeken lezen we dat we liefde niet buiten onszelf moeten zoeken, maar in ons zelf. Liefde is de bron van alle leven, wij zijn liefde, dus waarom de zoektocht naar buiten richten? Ik snap dat. En tegelijkertijd denk ik: maar liefde moet toch stromen? Die wil zich uiten via andere mensen. Die wil gegeven en ontvangen worden. Het grootste geluk ligt daar, waar liefde gedeeld kan worden. Dat geloof ik heilig.

Ik heb het niet over de liefde die draait om halen, willen en nodig hebben. Die romantische liefde die verlossing moet bieden aan een gevoel van te kort en er niet toe doen. Maar over die zuivere liefde die ziet en kent, die geen voorwaarden stelt, en geen oordelen heeft. Liefde die gekoppeld is aan een open hart, kwetsbaar en onbeschermd. Ik geloof in die liefde. En ik geloof ook dat die voelbaar is in die eerste ontmoeting. Ik zie jou. En ik weet dat je mij ziet. In al je onschuld en al je perfectie.

Het is een wonderlijk mysterie,
hoe de liefde vanuit het niets verschijnt

Het is een wonderlijk mysterie, hoe de liefde vanuit het niets verschijnt en haar thuis zoekt tussen twee geliefden. Plots is daar die mysterieuze vonk, en hoe die ontstaat en waar die vandaan komt, dat blijkt een magisch wonder waar we totaal geen controle over te hebben. Maar dan… als die vonk overslaat en je bent dat moment niet ontvankelijk, als je schrikt, bang wordt, de andere kant op kijkt of verstrikt zit in een oud verhaal met een oude liefde, verdwijnt de magie. Ook als je hoopt op verlossing van je eenzaamheid of de aandacht alleen richt op de fysieke aantrekking, verdwijnt uiteindelijk de betovering. Er ontstaat wellicht iets, wat op liefde lijkt, maar die hogere, magische, zuivere liefde die openbaart zich niet. Daar is meer voor nodig dan alleen die ene vonk.

Ik heb de romantische liefde in verschillende vormen mogen ontmoeten. Ik voel me gezegend met een hart vol dierbare momenten. Ik heb liefgehad met passie, met pijn, met overgave, met reserves, met hoop, met verwondering, met frustratie, verwachtingen, met oordelen, met vreugde, plezier, extase.  Lang, kort, te lang, te kort. Dichtbij en ver. Ik heb geknokt en ik ben weggelopen. Ik heb mij volledig opengesteld, en ik heb mij verstopt. Ondanks de eindigheid van mijn liefdes, voel ik me rijk. Ik heb veel ervaren en veel geleerd. Maar die hoogste liefde, die door alle uitdagingen heen, overeind blijft, die heeft zich bij mij (nog) niet willen settelen. En toch, en toch blijf ik er kinderlijk in geloven.

Wil ik ware liefde ervaren,
dan dienen zowel ik als mijn geliefde
bereid te zijn een heldentocht te maken

Wil ik ware liefde ervaren, dan dienen zowel ik als mijn geliefde bereid te zijn een heldentocht te maken, schrijft  Marianne Williamson in haar boek Betoverende Liefde. Wij beiden dienen onze ego-structuren los te laten en heel bewust te beseffen dat het doel van onze relatie niet zo zeer fysiek materieel is als wel spiritueel en dat daar wonderbaarlijke innerlijke eigenschappen en vaardigheden voor vereist zijn. Gewijde romantiek is een oproep aan de ziel, schrijft zij. Een uitnodiging tot leven, ondanks alles.

De ware geliefde ontmoeten betekent dan ook niet dat de weg soepel zal zijn. Dat er geen obstakels te overwinnen zijn. Het vraagt aan beide kanten de bereidheid om alles aan te gaan. Want de liefde haalt al je oude wonden open, hoe intiemer het contact, hoe zichtbaarder je diepgewortelde angst voor afwijzing. Maar vind je samen de bereidheid en de intentie om trouw te zijn aan de heilige liefde, heb je beiden de wens om het diepste en meest bezielde deel van je geliefde te ontmoeten, om boven alle angsten uit te groeien, om offers te maken, dan creëer je in mijn ogen een stevig fundament om de heilige liefde een duurzaam thuis te bieden.

Ben ik bereid mijn comfortzone te offeren
en de muren rond mijn hart af te breken?

Ben ik bereid de liefde werkelijk te leven? Alle (pijnlijke) uithoeken van mijn hart te verkennen en niets achter te houden? Ben ik bereid de controle los te laten, mijn diepere angsten onder ogen te zien, mijn oordelen te aanschouwen, mijn verwachtingen los te laten en werkelijk naakt voor mijn geliefde te staan? Ben ik bereid mijn comfortzone te offeren, de muren rond mijn hart af te breken en mij over te geven aan de leegte van het nu, zonder enig houvast voor de toekomst? En heeft mijn geliefde de moed om met net zoveel waarachtigheid die heilige ruimte tussen ons te betreden?

En durf ik mijn eigen grootsheid, mijn schoonheid, mijn perfectie, samen met al mijn imperfecties, werkelijk te eren en te tonen? Want hier hebben de spirituele kringen gelijk. Als ik mijzelf niet met liefde en respect behandel, als ik niet zie dat ik zelf die heilige liefde waard ben, of, zoals ze in tantrische kringen zeggen: als je niet intiem kan zijn met jezelf, hoe kun je het dan ooit met een ander. En intiem staat hier voor open, eerlijk en waarachtig zijn. Niets achterhouden. Alles, ook je onzekerheden, in het licht brengen.

En durf ik te vertrekken als de intentie niet wederzijds is? Als er na al die openheid geen groei is, geen lichtheid, geen ruimte om werkelijk te ontmoeten? Ook dat is respect tonen voor je eigen waardigheid.

Liefde is uiterst teer en uiterst krachtig. Ik geloof dat het in overvloed aanwezig is. Dat het voor mij en ieder ander beschikbaar is, mits ik mij in alle onschuld en verwondering er voor openstel. Jezus werd geboren in onschuld. Mijn kerstwens aan jullie, of je nu in een relatie zit of niet, is dat de liefde opnieuw in onschuld geboren mag worden. Dat het los van het verleden, en los van de toekomst een weg naar jou mag vinden. Zuiver, zacht en stralend als een pasgeboren baby.

Wil je de blogs van Nanette graag volgen? Klik hier.

Share this article with your friends!
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

6 gedachten over “Bestaat de ware liefde?

  1. Natalja

    Mooi onderwerp. De liefde; een pad voor dappere krijgers! Dank, ik hou ervan dat je me scherp laat kijken. Ja; de liefde van het grote hart omvat alles; donker en licht, vervuld en onvervuld verlangen, alleen of samen, zelfs levend of dood.. Mag ik zeggen; in mijn ogen is dat de hoogste liefde, de liefde uit het grote hart en omvat romantische liefde. En gelukkig blijf je kinderlijk geloven in romantische liefde, ik noem dat waarachtig geloof! Mijn wens voor eenieder is om dit te zien.

    Reageren
    1. ewald guiaux

      Een mooi verhaal… mooie projecties.. van een wonderlijke spiegel.. waarin vanuit je hart je body en je mind 2 partners zijn die je kunt gebruiken…
      Je body is dan voor je mind je meest nabije geliefde.. gelijfde.. stukje aarde…. zo anders als gedacht….

      Bij ZON der die ik schijn als energie van liefde tussen 2 polen… in vorm gevallen 3d…

      Reageren
  2. Marij Vedder

    Hoi Nanet, even een paar woorden voor jou..
    Je schrijft : ‘ Als ik mijzelf niet met liefde en respect behandel, als ik niet zie dat ik zelf die Heilige liefde waard ben…enzv.
    Is het niet zo, dat jij die heilige liefde zelf bent ? Dan gaat het niet meer over, of je die Heilige liefde wel waard bent, want Je bent gewoon die liefde dus ben je het altijd en voor altijd al waard !!!

    Als je je jezelf blijft koesteren met liefde en respect en nooit meer twijfelt aan dat jij die heilige liefde zelf bent, zal je nooit meer schrikken en bang hoeven zijn, en de andere kant uitkijken. Juist omdat die heilige liefde in jezelf je zo vertrouwd aanvoelt. En zal je op dat moment jouw liefde weerspiegeld zien in de ander.. het mooiste wat er kan zijn.

    Van harte wens ik je hele gezellige dagen en een prachtig begin van 2016…. de rest komt vanzelf naar je toe…
    Met liefde, Marij

    Reageren
  3. Jan Boesten

    Mooi Nanette,

    Dank je wel. Een beetje een tegenhanger voor de advaita gedachte. of meer een verzachter. Net zoals Bettinho Massaro onlangs via fb te kennen gaf. Erg fijn om te lezen.
    Balsem voor de ziel.
    Tot binnenkort weer ergens.

    Groet, Jan

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *