De diepere waarde van overgave

We leven in een wereld waarin alles voortdurend verandert en niets ook maar enig moment hetzelfde blijft. Situaties veranderen, dromen veranderen, overtuigingen veranderen en gedachten veranderen iedere seconde. En volgens natuurkundigen is zelfs materie niets anders dan beweging en dus veranderlijk.

Dit is een gegeven waar we veel vertrouwen aan kunnen ontlenen. Het kan een fijn vooruitzicht zijn dat elke dag weer nieuw en fris is, vol ongekende mogelijkheden. Dat ieder moment weer verrassend anders kan zijn. In de praktijk blijkt het omgekeerde het geval. We zijn ons continu aan het verzetten tegen die veranderlijkheid. Verliefdheden mogen niet voorbijgaan, een verworven status moet onaangetast blijven, wie dichtbij ons staat mag zich niet verwijderen, roem moet blijven, geluk moet eeuwig duren, overtuigingen mogen niet veranderen, en laat ons lijf in godsnaam jong blijven.

Krampachtig beschermen we dat
wat we aangenaam vinden
en even krampachtig houden we
het onaangename buiten de deur

Krampachtig beschermen we dat wat we aangenaam vinden en even krampachtig proberen we het onaangename buiten de deur te houden. Een zeer vermoeiende en ook pijnlijke bezigheid. Want wat we in feite doen is ons verzetten tegen de volheid van het leven zoals het aan ons verschijnt. Eigenlijk willen slechts een mager deel en verkeren we in de illusie dat we juist voor rijkdom gaan. Materiële of immateriële rijkdom, dat doet er niet toe. Het patroon van beheersen is hetzelfde. En even vermoeiend.

Ook het volgen van een spiritueel pad, kan een poging zijn te willen ontsnappen aan die veranderlijkheid van het leven. Een zoektocht naar een plek die helemaal goed is. De belofte van het paradijs op aarde. Het bezoeken van retraites, workshops, spirituele trainingen kan bijzondere doorbraak en verlichtingservaringen geven, die nog lange tijd nagloeien, maar heel vaak komt er toch weer die terugslag. Dat vinden we onaangenaam en hup, de volgende workshop is al weer geboekt.

De afgelopen jaren heb ik mij gerealiseerd dat ik heel veel had geleerd op mijn pad, maar dat ik op heel subtiel niveau nog altijd bezig was het leven te sturen. Dat wat niet ‘heel’ was, moest tot heelheid ontwikkeld worden. Daar waar ik isolement ervoer, moest ik werken aan ‘in contact zijn’. Hoewel ik ogenschijnlijk alle aangename en minder aangename situaties met liefde omarmde, was ik nog steeds bezig om ergens te komen. Ergens anders dan hier en nu.

De diepere waarde van overgave

Dit besef heeft mij veel geleerd over de diepere waarde van overgave en nederigheid. Ik leerde mijn hoofd te buigen voor de goddelijke grootsheid die zich via mijzelf en ieder ander levend wezen om mij heen aan de buitenwereld manifesteert. Ik leerde ook iedere situatie, aangenaam of onaangenaam, te respecteren als een uiting van dat goddelijke. En iedere relatie tussen mij en de mensen om mij heen. Ik leerde diep te ontspannen in de werkelijkheid zoals die zich aan mij ontvouwde, zonder er ook maar enig moment aan te willen sleutelen. Dat bracht een ongekende vreugde en lichtheid in mijn bestaan.

Uiteraard lukt dit niet op ieder moment en schiet ik nog regelmatig in een verkrampte staat, waar de wereld op dat moment even donker en uitzichtloos lijkt en waar ik met verwoede pogingen uit wil komen. Zelfs afgelopen week nog. Maar inmiddels is er wel het geduld om zo’n periode uit te zitten, mijn pogingen liefdevol gade te slaan, en is er het vertrouwen dat het donker nooit blijvend is en er altijd weer ruimte zal komen voor iets lichts en nieuws.

Overgave aan de goddelijke intelligentie van de natuur, betekent overigens niet een apathisch toekijken of je overgeven aan een God die alles regelt. In de overgave ben je alert en aanwezig en volg je je natuurlijke impulsen tot actie en handelen, wat iets heel anders is dan geforceerd aan het leven willen sleutelen tegen de natuurlijke stroom in en ook iets heel anders dan willoos toekijken hoe het leven zich ontvouwt. Het is een middenweg, waarin jouw eigen aanwezigheid in het nu de sleutel tot geluk is.

Wil je de blogs van Nanette graag volgen? Klik hier.

Share this article with your friends!
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

5 gedachten over “De diepere waarde van overgave

  1. Hans Bassing

    Mooie blog Nanette. Welk pad naar persoonlijke ontwikkeling men ook volgt, het komt in de kern altijd neer op het ten volle beleven van datgene wat op je pad komt, wat je daarmee doet en hoe je zelf vorm geeft aan het leven. Dat is voor mij Leven. Ook de zaken die niet in onze verwachting passen zijn onderdeel van het leven. Ik ken geen mensen die alleen maar leuke dingen meemaken, maar stel dat dat wel zo was, zou je dat echt leven kunnen noemen? Als we om ons heen kijken, ook buiten de dagelijkse menselijke leefwereld, dan is leven iets heel intens. Laten we gaan leven met volle teugen, want het duurt slechts een jaar of tachtig, áls je geluk hebt! Het feit dat je leeft is al iets wonderbaarlijks, het is toch zonde om dat te verspillen aan tobben, klagen, etc.. Ik wens je veel bezoekers toe in Portugal en ik wens hen toe dat ze zich kunnen overgeven. Aloha!

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *