Durf jij voor jezelf te kiezen?

Staan voor wat je werkelijk wilt en daar gevolg aan geven, is niet altijd even gemakkelijk. Het betekent oude zaken achter je laten en het onbekende tegemoet treden. Vaak moet je eerst door pijn, angst en onzekerheid heen, voor je je stevig en geaard voelt op je nieuwe plek. Als je bijvoorbeeld voor jezelf wilt beginnen, is het eng de zekerheid van een vaste baan op te geven. En als je je relatie wilt beëindigen, dan zal dat in eerste instantie vooral erg pijnlijk zijn. Je weet dat het tijd is om te gaan, maar als er niets nieuws in het vooruitzicht ligt, kan dat zeer beangstigend zijn.

Het vooruitzicht om die lastige fase in te moeten, maakt dat we veelal te lang blijven hangen op een plek die ons niet meer dient. Kennelijk is het gemakkelijker toeven in het oude vertrouwde, hoe onaangenaam inmiddels ook, dan te bewegen naar het onbekende. Als de onrust zich aandient en het ongemak steeds groter wordt, viert de twijfel hoogtij. We houden vast aan de steeds schaarse wordende momenten, waarin het wél leuk is. Een fijn gesprek met een collega, een dag plots gevuld met humor, zowaar weer een keer goede seks (of alleen maar goede seks, als enige houvast) vormen een vruchtbare voedingsbodem voor de eeuwige twijfel.

En ondertussen sluimert daar de criticus:
‘Slappeling!’

In je hoofd een hardnekkig conflict tussen het verlangen naar adem, ruimte, verfrissing en inspiratie, en het verlangen naar rust en veiligheid. En ondertussen sluimert daar de criticus. Het stemmetje in je hoofd dat je een schuldgevoel aanpraat. ‘Slappeling!’

Ik heb in mijn leven vele nieuwe wegen ingeslagen. Oude zaken achter me gelaten en het onbekende tegemoet getreden. Ik ken de eeuwige twijfel, de hardnekkige worstelingen in mijn hoofd, de angst voor de leegte en het onbekende, de stuwing van mijn verlangen. Het gevoel veel te lang te hangen op een destructieve plek. Het diepe verdriet dat opkolkte, nadat ik de stappen genomen had.

Wat ik nu heel helder zie, is hoe iedere beweging in feite heel natuurlijk is verlopen. Verandering komt niet zomaar. Het hele proces kent verschillende fases, die allemaal hun specifieke waarde hebben. Twijfel hoort daarbij. Verzet hoort daarbij. Vechten voor het oude hoort daarbij. Net zo zeer als het volgen van je diepe verlangen. En de rouw die daaraan vastkleeft.

Niets blijft zoals het is
dat is wat de natuur ons laat zien

Leven is bewegen. Is groeien, is ontwikkelen. Niets blijft zoals het is, dat is wat de natuur ons laat zien. Wij zijn natuur, beweging is onze essentie. Als onrust en ongenoegen zich aandient, vertelt dat iets over het verlangen van je ziel. Dat verlangen neemt alle tijd om te groeien en zich te manifesteren. Het is de tijd waarin je twijfel groeit. Waarin je vecht om het oude en vertrouwde te behouden. Pas als het vechten niets lijkt op te leveren en je moe en verslagen naar je leven zit te kijken, volgt de uitnodiging om uit je comfortzone te stappen. Pas dan ook zal je er ontvankelijk voor zijn. Heb je de kracht opgebouwd om je angsten te overwinnen, en het verlangen van je ziel te volgen.

Als ik terugkijk doorliepen al die keuzes in mijn leven hetzelfde proces. Soms wilde ik sneller, soms wilde ik tegenhouden, maar uiteindelijk ontkwam ik nooit aan de beweging die zich van binnenuit naar buiten stuwde. En altijd kon ik achteraf zeggen: het klopt.

Ben jij aan verandering toe? Vertrouw maar dat alles wat er nu gebeurt, wat je wel en niet doet, waar je twijfelt, waar je in herhaling blijft hangen, dat dit allemaal deel uitmaakt van jouw weg naar verandering. Op een dag stuwt je ziel je voort en laat je gewoon los.

She let go
She let go. She let go. Without a thought or a word, she let go.
She let go of het fear. She let go of all the judgments.
She let go of the confluence of opinions swarming around her head.
She let go of the indecisions within her.
She let go of all the ‘right’ reasons.She just let go.
She let go of everything that was holding her back.
She let go of all the anxiety that kept her from moving forward.
She let go of all the calculations about ‘how to do it right’.
She didn’t promise to let go.
She just let go.
She didn’t analyze whether to let go.
She just let go.
Like a leaf falling from a tree, she just let go. There was no effort. There was no struggle. It wasn’t good or bad. It is just that in the space of letting go, she let it all be. A big smile came upon her face. A light breeze blew through her.
And the sun and the moon shone for evermore.

Ernest Holmes

  • Wil je de blogs van Nanette graag volgen? Klik hier.
  • Zou je samen met Nanette bewust willen stilstaan bij wat er op dit moment in je leven speelt? Maak dan een afspraak voor een coach sessie in de bossen van Baarn via de contactpagina.
  • Ben jij ook geboeid door dit soort onderwerpen en wil je net als Nanette anderen al coachend begeleiden in het omgaan met lastige situaties? Lees hier meer over de opleiding Natuurcoaching van Innersteps.
Share this article with your friends!
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

2 gedachten over “Durf jij voor jezelf te kiezen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *