Waar vrijheid werkelijk over gaat

Ik was in Afrika. Zes dagen en nachten zwierf ik met een bijzondere groep vrouwen door de Okavango Delta van Botswana. Een ongerept stuk wildernis, habitat van vele kuddes olifanten, leeuwen, luipaarden, nijlpaarden, buffels, giraffen, zebra’s en talloze andere indrukwekkende dieren. We hadden geen doel, geen tijd, geen tent en ook geen wapens. We liepen uren achtereen in stilte door de omringende Kalahari woestijn. We lieten ons met smalle kano’s door het hoge riet voeren, behendig bestuurd door onze lokale ‘poler-guides’. We sliepen onder de blote sterrenhemel en luisterden naar het diepe gebrul van de leeuwen die ons kampement omcirkelden. We zwommen daar, waar de krokodillen en de hippo’s net niet kwamen en gigantische bloedzuigers ons lieten zien dat angst en gruwel ook maar relatief is.

Onze gids Wayne, voor wie ik ongelooflijk veel respect ontwikkelde, leerde ons te vertrouwen op de wetten van de natuur en respect te hebben voor de ruimte en het gedrag van de ‘wilde’ dieren.  We volgden de voetsporen van leeuwen, hyena’s en andere ‘jagers’ en mochten hun op gepaste afstand naderen. We hadden bijzondere, zeer nabije ontmoetingen met diverse kuddes olifanten en hun jongen. Het was magisch.

De totale afwezigheid van Westerse prikkels, de stilte en de tijdloosheid brachten me diep bij mijzelf. Het was als een thuiskomen in het leven. Met iedere stap die ik op die dorre Afrikaanse bodem zette, werd de waarheid van wat er wel en niet toe doet in mijn leven, haarscherp zichtbaar.

Feilloos werd doorzien hoe
ik mijzelf keten en klein maak

Alle verhalen in mijn hoofd, alle ideeën over mijzelf, mijn relaties, mijn verleden, ze losten op in de eenvoud van het nu. Zoveel zaken waar ik gewoonlijk veel van mijn energie in stak, bleken volstrekt onbelangrijk. Onvervulde behoeften, angsten, gevoelens van tekort, ze bleken compleet illusoir. Feilloos werd doorzien hoe ik mijzelf keten en klein maak in bepaalde relaties en activiteiten, vanuit een gevoel van afhankelijkheid. Bang dat er geen alternatief is.

Daar op die heilige aarde, volledig aanwezig in het nu, kon ik zo sterk de rijkdom van het leven voelen. Er zijn altijd alternatieven. Alles is immers aanwezig en beschikbaar. Liefde is alom. Kansen zijn alom. Ik, en ieder ander met mij, barst van de gaven en talenten. Het is aan mij om dat potentieel volledig de ruimte te geven. Om mijn energie met het leven mee te laten bewegen, het leven in mij de ruimte te geven in plaats van de stroom beperken.

Dat wat het leven mij schenkt,
dien ik in alle gulheid terug te geven

De overweldigende schoonheid van de natuur en het ‘samen’ leven met de inheemse dieren maakten me nederig tot op het bot. Ik ervoer het als een groot dis-respect naar het groter geheel, naar alles wat mij in liefde gegeven is, om klein en met een gevoel van tekort door het leven te gaan. Mijzelf te beperken uit angst voor verlies en eenzaamheid.
In alle helderheid kreeg ik bevestigd wat ik in mijn vorige blog schreef: Dat wat het leven mij schenkt, dien ik in alle gulheid terug te geven. Mijn talenten, mijn weten, mijn liefde. En vooral daar, waar het vrijuit kan stromen en in dankbaarheid ontvangen kan worden.

Vrijheid, zo ondervond ik na thuiskomst, is de moed om je eigen beperkende grenzen te doorbreken. Om de ruimte in het leven in te nemen die jou toebehoort. Kwetsbaar durven zijn in je grootsheid. Eren wie je ten diepste bent. Dat is geen eenzame route, maar een weg van diep verbonden zijn met het groter geheel. Ik sta niet los van de natuur, ik ben natuur. De bron van alle leven manifesteert zich in mij, in jou, in alle dieren en planten om mij heen en zelfs in de meest vaste materie. Die grond, die verbinding heb ik in Afrika ten diepste gevoeld. Met grote dank aan Wayne, die mij de veilige ruimte bood om werkelijk thuis te komen.

Wil je de blogs van Nanette graag volgen? Klik hier.

Share this article with your friends!
Facebooktwittergoogle_pluspinterestlinkedin

13 gedachten over “Waar vrijheid werkelijk over gaat

  1. Hilde Van den Steen

    Beste Nanette,
    Ik ben diep geraakt door je ervaring en het zo te delen via deze blog. Ik ben op weg in de opleiding ‘Counseling in Existentieel Welzijn’ o.a. vanuit het boek ‘Leven vanuit Liefde’ van Mia Leijssen. Alles wat dit boek aanraakt vind ik in je ervaring terug: het leven vieren, mezelf mogen en durven zijn, helen, welzijn, de ziel, positieve psychologie… Van harte dank!

    Reageren
  2. Sylvia

    Dat is Afrika op zijn mooist zoals ik het ook ervaren heb!
    Prachtig onder woorden gebracht door jou.
    Dank je wel!

    Reageren
  3. Hans Nusink

    Tja, de herinnering aan drie jaar Zuidelijk Afrika waaronder de Okavango komen weer boven. De ruimte daar, de oneindigheid, het met ‘de natuur’ zijn. Ik kan er nog uren over vertellen en de tranen komen in mijn ogen.

    Reageren
  4. Nel Van de Heijning

    Mooie ervaring Nanette!
    Ik voel wel steeds meer hoe goed het is om met de natuur in contact te zijn. Weliswaar nog niet in Afrika geweest. In mijn eigen omgeving voel ik me steeds beter als ik in de natuur ben en me over geef aan dat wat wzer is.
    Ik blijf je volgen en voel me goed bij jouw vertellingen over je eigen ervaringen
    Je bent een voorbeeld voor mij.

    Reageren
  5. Riet van Rooij

    Wat fijn om te lezen. Mooi mooi, en ook herkenbaar. Ik maakte een paar jaar terug een reis waarin de oceaan met haar walvissen en dolfijnen een vergelijkbare uitwerking op me hadden. Sindsdien geef ik medicijnwandelingen en de jaartraining ‘Vrouwenwijsheid aan de rivier’, in NL. Omdat deze verbondenheid met het leven via dat-wat-bestaat en beweegt, ook hier en nu te beleven is.
    Verlangen, inspiratie. Fijn dat je dit deelt!

    Reageren
  6. Marlies

    Aho!!!!!!!!!
    Ik ben blij voor jou .
    En dank de natuur voor zijn grootsheid.
    en ben dankbaar, weer herinnerd te worden.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *