Coachtips

Iedere maand verschijnt er in onze nieuwsbrief een nieuwe coachtip. Die tips verzamelen wij op deze pagina. Wil je de tips ook iedere maand in je mailbox ontvangen?  Schrijf je dan in op onze nieuwsbrief via het formulier onder aan deze pagina.

   

Coachtip #1: Durf de stilte toe te laten

Stilte is een waardevol en onmisbaar component in een goed coachgesprek. Stilte is nodig om inzichten te laten landen. Om de impact van woorden lijfelijk te kunnen ervaren. Om diep in jezelf te kunnen voelen, waar het werkelijk om gaat.

Ik heb gemerkt dat veel coaches een beetje bang zijn voor stilte. Bang dat ze met niets doen en stil zijn, als coach te kort schieten. En dus komt de volgende vraag veel te snel. En dat is jammer. Want juist in de stilte ontstaat de magie. Het woordeloze kennen.

Stil kunnen zijn is een grote kwaliteit. Oefen daarmee. Raak ermee vertrouwd. En ontdek hoeveel dieper je komt als de stilte mee mag doen.

 

Coachtip #2: Durf te vertragen

Komt iemand bij een coach, dan is hij of zij op zoek naar verandering. Ik sta hier, hier is het niet (meer) leuk en ik zou het graag anders willen. Veel coaches beginnen met de vraag: Waar wil je heen? En vervolgens: Wat heb je nodig om daar te komen?

Goeie vragen, maar in mijn ogen veel te snel gesteld. Durf je eerst daar te zijn waar je cliënt eigenlijk helemaal niet wil zijn? In het nu, waar het ongemak zit? Durf je de cliënt uit te nodigen om dat ongemak te onderzoeken en te doorvoelen?

Pas als je cliënt volledig kan ontspannen in hoe het nu is, volgt als van nature de volgende stap: Waar wil je heen? En dan zonder de vraag: Hoe kom je daar. Want die vraag zal direct weer blokkeren.

Vertraag. Neem te tijd voor iedere vraag. Want iedere iedere vraag kent een natuurlijk moment. Ben je daarop afgestemd, dan gaat het coachen moeiteloos.

 

Coachtip #3: Wees oprecht nieuwsgierig

De beste coachvragen verschijnen als vanzelf als je oprecht nieuwsgierig bent naar wat er in de ander speelt. Oprecht nieuwsgierig zijn, betekent dat je zelf leeg bent van gedachten en ideeën over het proces van de ander. Je hebt er geen mening over, je gaat het verhaal niet analyseren of duiden, je bent alleen geïnteresseerd in dat wat de ander ervaart. 

Deze open nieuwsgierige houding ​biedt jouw coachee alle ruimte en alle veiligheid​ om zijn of haar zelfonderzoek optimaal uit te voeren. Het is immers niet ons onderzoek, maar het onderzoek van je cliënt. Onze taak is de juiste ruimte, de juiste sfeer en de juiste veiligheid te bieden, waarin de cliënt zijn eigen ontdekkingstocht kan doen. 

Wij zetten slechts de route uit. Wij luisteren, wij vragen en we vatten samen.
Wie de kunst verstaat in die eenvoud te blijven, ​kan zichzelf een vaardig coach noemen.​

 

Coachtip #4: Laat de hulpverlener thuis

De meeste coaches zijn in het vak beland omdat ze graag van betekenis zijn voor anderen. Er is een oprecht verlangen om het leven van de ander een stukje prettiger te maken. Het geeft veel voldoening om je cliënt zoveel lichter naar huis te zien gaan dan hoe hij of zij binnenkwam.

Dat is prachtig en waardevol. Maar het kan ook een valkuil zijn. Als je te graag wilt helpen,

  • Ben je te hard aan het werk
  • Ga je waarschijnlijk te snel
  • Wil je iets fixen
  • Ontneem je jouw cliënt de kans om zelf te voelen en te ontdekken wat er werkelijk speelt
  • Geef je je cliënt de boodschap dat hij 't zelf niet kan
  • Maak je het proces in zekere zin onveilig voor je cliënt

Met andere woorden: je verstoort het natuurlijke en geheel vrije proces van zien, voelen en erkennen.

Dus laat de hulpverlener in jezelf thuis. Verzeker jezelf dat jij niets hoeft te fixen en vertrouw op het eigen reflectievermogen van je cliënt.

Alles wat gezien, gevoeld en erkend wordt, zal als vanzelf in beweging komen. Precies zoals het de bedoeling is. Daar hoeven wij ons verder niet mee te bemoeien.

 

Coachtip #5: Verfijn je afstemming

Vaardig coachen gaat bovenal over zorgvuldig afstemmen. Wees je steeds bewust wat er in de ander omgaat. En check of wat jij voelt, klopt met de werkelijkheid. Niet door te benoemen wat jij (intuïtief) voelt en te vragen of dat klopt, maar door simpelweg te vragen: Wat ervaar je nu? Vertragen en verstillen helpt daarbij.

Het is een simpel gegeven, en de meeste coaches zullen zeggen: maar dat doe ik ook. Terwijl ik tijdens onze trainingen toch nog regelmatig opmerk dat zowel de beginnende coach als de ervaren coaches, te snel gaan, of te veel vanuit hun eigen conclusies en inzichten de vragen stellen, waardoor de juiste afstemming ontbreekt.

Met de juiste afstemming zal het coachen moeiteloos gaan omdat je volledig het tempo volgt van je coachee. Niet sneller, niet langzamer en niet ergens anders dan waar de coachee op dat moment is. Het is in die verfijnde afstemming waar de prachtige magie van natuurcoaching kan ontstaan.