Als ik zou stoppen met vergelijken
Wie kent niet de neiging om te willen vergelijken. Om jezelf, je situatie, je relatie of zelfs hele leven te vergelijken met die van een ander. En meestal is het bij die ander dan beter. Die heeft een mooier lijf, beter inkomen, warmere familie, fijnere jeugd, meer vrienden, groter talent, lievere partner, minder zorgen, leukere baan. Die krijgt meer aandacht of heeft een beter aanzien.
En wat doet dat vergelijk? Het geeft je een akelig gevoel van tekort. Of van falen, mislukken.
Sommigen willen dat gevoel bezweren door het tekort op te eisen. Ik heb recht op…! Ik wil ook…! Ik wil dat je vaker… Mag ik ook eens…! Soms uit zich het gevoel van tekort in verwijten: Je belt nooit… Je vraagt nooit eens…. Ik krijg nooit….
Waar de één wil halen, valt de ander stil en trekt zich terug. Beide strategieën leveren weinig op. Eenzaamheid is het enige resultaat.
Zelf ken ik dit vergelijken goed vanuit mijn fysieke conditie. Ik zie andere vrouwen van 60 die veel fitter zijn. Die geen pijnklachten hebben. Die niet zo vaak moe zijn en een druk en actief sociaal leven hebben. Ik zie ze dansen, sporten, plezier maken, samenkomen, erop uitgaan en ik voel de pijnlijke waarheid: mijn leven is zoveel stiller, kleiner, ingetogener.
Hoe anders zou het zijn als ik zou stoppen met vergelijken? Als ik mij mijn fysieke toestand volledig toe-eigen: zo is het bij mij. Dat hoeft niet anders te zijn dan het is. Zou fijn zijn, maar het is nu eenmaal niet zo. Dit is hoe het leven in mij tot uiting komt, en ik maak er het beste van.
Soms ben ik somber, laat het dan vooral mijn somberheid zijn, los van de buitenwereld. En als ik blij ben, ben ik gewoon blij.
Als ik hiermee oefen, wordt alles lichter. Ik val samen met het nu en laaf me aan het leven, precies zoals het zich ontvouwt. Zonder weerstand. Zonder vergelijk. En geluk blijkt dan zomaar binnen handbereik.
Heeft dit artikel je geraakt?
En zou je meer van Nanette willen lezen? Abonneer je op haar blogs door het formulier onderaan de pagina in te vullen of lees hier meer over haar troostrijke boek Zen in de Chaos.
De blogs op de site van Innersteps dienen als ondersteuning aan coaches die zich breed willen blijven scholen. Wil jij zo zuiver mogelijk naast die ander staan, stevig en geaard, vrij van projecties en ‘beter’ weten, dan vraagt dat om een grote mate van bewustzijn op je eigen zijn en functioneren. Telkens weer zien waar je verstrikt zit in een oud verhaal, waar angst domineert en leren hoe je die betovering kan doorbreken en naar vertrouwen kan bewegen. Daar gaan al deze blogs over.
De beste investering die je als coach kan doen, is werken aan je eigen persoonlijke groei. Aan jouw persoonlijk leiderschap. Uiteindelijk geldt dat voor iedereen die op zoek is naar geluk en bezieling in zijn of haar werk. Daarom zijn ook de lezers die geen coach zijn, uiteraard van harte welkom om mee te lezen.
Deel dit artikel:
4 reacties op “Als ik zou stoppen met vergelijken”
Hoi Nanette,
zo herkenbaar, ik las het vanochtend en had tranen in mn ogen.. precies de strubbel waar ik op dit moment in zit .
Ik heb je boek meteen besteld en hoop er veel uit te halen.Lieve groet,
Bouke
Laat een reactie achter