The truth will set you free
Velen van jullie weten dat ik al jaren met fysieke klachten kamp. Dat ik nooit volledig lijk te kunnen herstellen van de ziekte van Lyme en moet leren leven met een groot niet weten. Niet weten waarom ik maar niet herstel, terwijl ik toch echt alles heb geprobeerd wat maar mogelijk is. Niet weten waarom ik moe blijf, voortdurend wisselende pijnen heb en waarom het lopen toch zo wankel gaat. Een uitdagende oefening, die ik toch wel beschouw als hoge school levenskunst.
Soms lukt me dat, maar veel vaker blijft die ene vraag in mijn hoofd door zoemen: wat is er toch aan de hand met mij? Er klopt iets niet. Die lyme is volgens mij allang onder controle. Er is iets anders aan de hand.
Bij alle goedbedoelde adviezen uit mijn omgeving voel ik steevast: nee, dat heeft geen zin. Je begrijpt het niet. Dit valt niet te fixen met kruiden, vitamines, meer bewegen, acupunctuur, mindset of weet ik veel wat. Ik voel wat ik voel, maar kan er de vinger niet opleggen en het ook niet uitleggen. Dat voelt best eenzaam. En is ergens ook angstig. Waar gaat dit heen?
Dus blijf ik oefenen in leren leven met het niet weten. Oefenen met uit de verhalen blijven. Uit de doemscenario’s. Telkens weer terugkeren naar het nu. Vandaag heb ik wel energie, of niet, en zo is het. Punt.
Onlangs heeft dit oefenen een geheel nieuw kader gekregen. En dat had alles te maken met een bezoek aan een nieuwe neuroloog. Deze neuroloog door dacht en keek verder. Stelde meer vragen, onderzocht meer mogelijkheden, deed extra bloedonderzoeken.
En kwam tot een verrassende conclusie. Je hebt het CANVAS-syndroom. Een zeldzame aandoening veroorzaakt door een genetische afwijking.
En daarmee viel alles op zijn plek. Al die gekke klachten, zelf de chronische hoest die ik al 30 jaar heb, vindt zijn oorzaak in dit syndroom. Ja ik had Lyme, en die is allang onder controle, maar ik had dus ook CANVAS, waarvan de meeste klachten zich tussen je 50e en 60e openbaren.
Het CANVAS-syndroom is progressief. De klachten zullen zich dus verergeren. Hoe snel en hoe erg, dat wisselt per patiënt, dus daar valt niets over te zeggen. En er is geen remedie. Geen leuk nieuws, maar het gekke is: ik voel me beter dan ooit. Niet zozeer fysiek, maar vooral mentaal. Het voelt ruim en licht, ik ben opgewekt, ontspannen en tevreden.
Dat is wat de kale waarheid met je doet. Hoe onaangenaam ook, the truth will set you free. Nu weet ik waartoe ik me te verhouden heb. En ergens is dat fijn. Nog steeds heb ik geen idee wat het verloop zal zijn, hoe lang ik nog in staat zal zijn mijn dagelijkse wandeling in het bos te maken, wanneer de pijnen zich zullen verergeren. Maar dit niet-weten is toch anders. Er is een ieder geval een vertrekpunt, ik weet waar ik sta.
Als je weet waar je staat, kun je verder. Daarom beginnen we ieder coachtraject met deze belangrijke vraag: waar sta je en wat is hier allemaal te ontdekken aan gedachten en gevoelens. Pas als je kan ontspannen in wat er is, ontstaat er ruimte voor beweging.
En dan is wat ik nu letterlijk ervaar. Ik zat vast en nu gaat alles weer stromen. Dat is echt heel, heel erg fijn!
Heeft dit artikel je geraakt?
En zou je meer van Nanette willen lezen? Abonneer je op haar blogs door het formulier onderaan de pagina in te vullen of lees hier meer over haar troostrijke boek Zen in de Chaos.
De blogs op de site van Innersteps dienen als ondersteuning aan coaches die zich breed willen blijven scholen. Wil jij zo zuiver mogelijk naast die ander staan, stevig en geaard, vrij van projecties en ‘beter’ weten, dan vraagt dat om een grote mate van bewustzijn op je eigen zijn en functioneren. Telkens weer zien waar je verstrikt zit in een oud verhaal, waar angst domineert en leren hoe je die betovering kan doorbreken en naar vertrouwen kan bewegen. Daar gaan al deze blogs over.
De beste investering die je als coach kan doen, is werken aan je eigen persoonlijke groei. Aan jouw persoonlijk leiderschap. Uiteindelijk geldt dat voor iedereen die op zoek is naar geluk en bezieling in zijn of haar werk. Daarom zijn ook de lezers die geen coach zijn, uiteraard van harte welkom om mee te lezen.
Deel dit artikel:
12 reacties op “The truth will set you free”
Herkenbaar Nanette!!! Het lastige van het ‘niet weten’. Daar mee te zijn. In die liminale fase te zijn van de ‘soep’ in het cocon van het 2de stadium van de metamorfoses van een rups tot een vlinder. Een wonder hoe zich daaruit zo’n wonderschoon wezen kan ontwikkelen. Een parallel van wat jij beschrijft….??!! Troostend.
Lieve Nanette, inderdaad geen fijn nieuws én tegelijkertijd duidelijkheid, een helder vertrekpunt en stroming! Dat is je zo gegund! En ik hoop ook dat je nog héél héél veel fijne wandelingen zijn gegund in je mooie woonomgeving.
ik wens je heel veel liefde, licht en kracht voor de acceptatie en het vervolg van jouw pad.
Liefs MariekeWat ontzettend fijn voor je Nanette! Kan me helemaal voorstellen wat je zegt. Ik hoop dat je door dat weer stromen ook even minder pijn ervaart, of op een andere manier, na al die tijd van zoeken. Veel goeds! Caroline
Nanette, deze blog en vooral jouw openheid in jouw persoonlijke inzichten raken mij steeds. Veel is heel herkenbaar of zet mij aan het denken, dankjewel.
In één ademteug jouw verhaal gelezen en na de laatste punt stroomde mijn adem vrij naar buiten. Misschien een minuscuul puntje van herkening hoe jij je voelde na dit nieuws. Ik ben blij en ook verdrietig en gun jou nog zoveel bijzondere wandelingen door de prachtige natuur.
Dankjewel dat ik op afstand en toch heel dichtbij soms even met je mee mag wandelen Nanette.
Een warme knuffel van mij
Laat een reactie achter